Ey dostum! Hızla gidiyor işte kervan,
Biz ise oturuyoruz ne yapacaksın?
Razı mısın onlardan geride kalmaya,
Tutkularınla çekişip hayallerine yenik düşerek?
İşte alem, apaçık bir dille konuşuyor,
Bütün varlılar (ölümlüdür) göçecek diyor!
Diyor ki, ancak arzuları kendisini aldatmayan kişi
Dosdoğru attı okunu ve gördü yolun başını.
Önce Hakk’ı gördü sonra eşyayı,
Yaratıcının eseri olarak gözden kayboldu!
Nurlara gark olup gider birden bire
Sırları elde eder dönünce geriye.
Kalk ve bak varlıklara nur kaplamış hepsini
Doğuyor sana doğru yaklaşan sabahın fecri.
O’nun kulu ol ve O’nun hükmüne bırak ipleri
Tedbir almaktan sakın, bir faydası yok şimdi!
Hakim başkasıyken ustaca tedbire mi kalkıyorsun?
O İlahınken hükmüne itiraz mı ediyorsun?
Silip yok etmek iradeyi ve her isteği
En son amaçtır; bunu duyuyor musun?
Böyle yaşadılar öncekiler, anlayın,
Tabi olan yürüsün izinde olanların.
Talip olan kendine ağlasın,
Parıltılar saçılmaz sevenden.
Ağlayan kendine ağlasın,
Vaktine yansın (ömrü) oyunda geçen.
